مصطفی مجتهد تبریزی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(1338/ 1337 -1297/ 1295 ق)، عالم دینى، فقیه اصولى، منجم، ریاضیدان، ادیب و شاعر. در تبریز به دنیا آمد. مقدمات و فقه و اصول را در تبریز در محضر پدرش و علماء دیگر فراگرفت. سپس براى ادامه‏ى تحصیلات به عتبات عالیات رفت و از حوزه‏ى درس آخوند ملا محمدكاظم خراسانى و شیخ‏الشریعه اصفهانى و سید محمدكاظم طباطبائى یزدى و میرزا ابوالقاسم اردوبادى و محقق نهاوندى و دیگر علما استفاده نمود و چون عالمى برجسته شد به تبریز بازگشت. مراسلات و مكاتباتى منظوم و منثور بین او و شیخ آقا محمدرضا اصفهانى و شیخ جواد شبیبى وجود داشت. در اواخر عمر به بیمارى فلج مبتلا شد. در تبریز درگذشت و پیكرش به نجف منتقل و در آنجا دفن شد. او رسائلى گوناگون در فلكیات و ریاضیات و موضوعات مختلف فقهى نگاشت. از آثارش: «ارجوزه»، در عروض و قافیه، به عربى؛ حاشیه بر «كفایة الاصول» استادش ملا محمدكاظم آخوند خراسانى؛ حاشیه بر «لسان الخواص» علامه رضى‏الدین قزوینى؛ «العروض»؛ «قاعدة الخطائن»؛ «اللباس المشكوك».